ਚੀਨ-ਸਿੱਖ ਚੁਸ਼ੂਲ ਸੰਧੀ 1842 May 18, 2026

ਇਤਿਹਾਸ    
   

ਚੁਸ਼ੁਲ ਦੀ ਸੰਧੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਮਝੌਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ 1841-1842 ਦੀ ਚੀਨ-ਸਿੱਖ ਜੰਗ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਡੋਗਰਾ-ਤਿੱਬਤੀ ਯੁੱਧ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤੇ ਲਦਾਕ ਦੇ ਚੁਸ਼ੁਲ ਜਗਹ ਤੇ 16-17 ਸਤੰਬਰ 1842 ਨੂੰ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੀ ਗਏ।
ਇਸ ਸੰਧੀ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਗਲਤਫਹਿਮੀ ਅਤੇ ਜਾਣਬੁੱਝ ਦੀ ਉਲਝਣ ਹੈ।
ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਸਰਹੱਦੀ ਵਿਵਾਦਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਕਸਾਈ ਚੀਨ) ਵਿੱਚ, ਸਿੱਖ ਰਾਜ (ਖਾਲਸਾ ਰਾਜ) ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਲੱਦਾਖ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਚੀਨ ਤਿੱਬਤ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤਤਾ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
"'ਲਦਾਖ ਇਤਹਾਸ' ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਿੱਬਤ ਨੇ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਲੱਦਾਖ ਨੂੰ ਸਿੱਖ ਸਾਮਰਾਜ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਸਿੱਖ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਪੱਛਮੀ ਤਿੱਬਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਲੱਦਾਖੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਧਿਰਾਂ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਗੀਆਂ। ਦੋ-ਸਾਲਾ ਲੋਪਚਕ ਮਿਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਗਾਰਟੋਕ ਅਤੇ ਤਿੱਬਤ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚਾਂਗ ਥੈਂਗ ਦੇ ਤਿੱਬਤੀ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲੱਦਾਖ ਜਾਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ" (ਚੁਸ਼ੁਲ ਦੀ ਸੰਧੀ, ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ)।
ਇਤਿਹਾਸ
19ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਲੱਦਾਖ ਵਪਾਰਕ ਮਾਰਗਾਂ ਦਾ ਚੌਰਾਹੇ ਸੀ ਜੋ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਤਿੱਬਤ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤਿੱਬਤ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਵਪਾਰ 1684 ਦੀ ਟਿੰਗਮੋਸਗਾਂਗ ਦੀ ਸੰਧੀ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਸੰਧੀ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਲੱਦਾਖ ਅਤੇ ਤਿੱਬਤ ਵਿਚਕਾਰ ਸਰਹੱਦ ਡੇਮਚੋਕ ਨੇੜੇ ਚਾਰਡਿੰਗ ਨਾਲੇ ਤੇ ਸੀਮਾਬੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ (ਹੇਠਾਂ ਨਕਸ਼ਾ ਦੇਖੋ)।
ਲੱਦਾਖ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਤਿੱਬਤ ਤੋਂ ਪਸ਼ਮੀਨਾ ਉੱਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਲੱਦਾਖ ਦੀ ਇਸ ਪਸ਼ਮੀਨਾ ਉੱਨ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਪਸ਼ਮੀਨਾ ਸ਼ਾਲ ਬਣਦੇ ਸੀ।
1800 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਘਾਟੀ ਅਤੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਜੰਮੂ ਖੇਤਰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਿੱਖ ਰਾਜ (ਖਾਲਸਾ ਰਾਜ) ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਨ। ਜੰਮੂ ਦੇ ਡੋਗਰੇ ਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਅਧੀਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰ ਸਨ।
ਲੱਦਾਖ ਦਾ ਰਾਜ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿਗੜ ਗਿਆ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ ਮਦਦ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ 'ਅਪਮਾਨ' ਵਾਲਾ ਸਲੂਕ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਤਿੱਬਤ ਤੋਂ ਕਸ਼ਮੀਰ, ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਪਸ਼ਮੀਨਾ ਉੱਨ, ਤਿੱਬਤੀ ਲੂਣ ਅਤੇ ਚਾਹ ਦਾ ਵਪਾਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਇਆ। 1834 ਵਿੱਚ, ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਜਰਨੈਲ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ਤਵਾੜ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਤਿੱਬਤ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈਣ ਲਈ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੱਦਾਖ ਅਤੇ ਬਾਲਟਿਸਤਾਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੋਈ। ਬਾਲਟਿਸਤਾਨ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਗਿਲਗਿਤ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਲਦਾਕਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਖੇਤਰ ਹੈ। ਬਾਲਟਿਸਤਾਨ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦਾ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਜਨਰਲ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖਿੱਤੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰਤਾ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਲੱਦਾਖ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਜਨਰਲ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਲੇਹ (ਲਦਾਖ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਕਿਲਾ ਬਣਵਾਇਆ। ਇਹ ਅਜੇ ਵੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਹੈ (Ladakh Tourism, 2026)।
"ਲਦਾਖ ਦੀ ਜਿੱਤ ਕਰਕੇ ਹਲਚਲ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਲ-ਉਨ ਦੇ ਵਪਾਰ ਨੂੰ [ਰਾਮਪੁਰ-] ਬਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਮੋੜਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਬਨੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੇਰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।" (Fisher, Rose & Huttenback, 'Himalayan Battleground', 1963, p. 55)
ਇਹ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤੀ ਅਤੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਜੰਗ: ਕਈ ਲੜਾਈਆਂ ਲੜੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਜਰਨੈਲ ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਸਿੰਘ ਤਕਲਾਕੋਟ ਨੇੜੇ ਟੋਯੋ ਦੀ ਲੜਾਈ (10-12 ਦਸੰਬਰ, 1841) ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਮਾਮੂਲੀ ਸਮਾਧੀ (ਯਾਦਗਾਰ), ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ ਤੇ ਚੋਰਟਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਪੱਥਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਢੇਰ ਹੈ। ਡੋਗਰਾ ਫ਼ੌਜਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹਟ ਗਈਆਂ। ਚਿਸ਼ੂਲ (ਸਤੰਬਰ 1842) ਵਿਖੇ ਅੰਤਮ ਲੜਾਈ ਲੜੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਸੰਧੀ ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ.
ਸਿੱਖਾਂ ਦੇ ਅੱਜ ਚੀਨ ਨਾਲ ਚੰਗੇ ਸਬੰਧ ਹਨ। ਚੀਨੀ ਰਾਜਦੂਤ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚੀਨੀ ਰਾਜਦੂਤ ਸੁਨ ਵੇਇਡੋਂਗ ਨੇ ਨਵੰਬਰ 2019 ਵਿੱਚ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਦੂਤ ਲੁਓ ਝਾਓਹੁਈ ਨੇ ਅਗਸਤ 2018 ਵਿੱਚ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ। ਰਾਜਦੂਤ ਲੇ ਯੂਚੇਂਗ ਨੇ ਮਾਰਚ 2015 ਵਿੱਚ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ। ਚੀਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਕੋਰਸ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ। (ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ, 2026)
ਇਹ ਸੰਧੀ ਖਾਲਸਾ ਰਾਜ ਦੇ ਲੱਦਾਖ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੇ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਚੀਨ ਤਿੱਬਤ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤਤਾ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸੰਧੀ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ਤਿੱਬਤ ਜਸਟਿਸ ਦੀ ਵੈੱਬਸਾਈਟ ਅਤੇ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।
ਕਰਾਸਰੋਡਜ਼ ਜਰਨਲ ਵਾਲੀਅਮ 1, ਅੰਕ 2 (ਜੂਨ 2026) ਵਿੱਚ ਚੀਨ-ਸਿੱਖ ਚੁਸ਼ੂਲ ਸੰਧੀ 1842 ਦਾ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।




ਚੀਨ-ਸਿੱਖ ਚੁਸ਼ੂਲ ਸੰਧੀ 1842 ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਥਾਨ



ਤਿੱਬਤੀ ਵਿੱਚ ਚੀਨ-ਸਿੱਖ ਚੁਸ਼ੁਲ ਸੰਧੀ 1842



  Related topics


Home Top Search About